801 022 344
22 247 27 57

Laos

Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna położona jest w południowo-wschodniej Azji, w sercu Półwyspu Indochińskiego. Laos nie ma dostępu do morza, a jego najbliżsi sąsiedzi to Chiny (na północy), Wietnam (na wschodzie), Kambodża i Tajlandia (na południu) oraz Mjanmar (na zachodzie).
Północ kraju to teren wyżynny i górski, natomiast na wchodzie wyżyny przechodzą w Równinę Dzbanów o niezwykłym kształcie rombu, gdzie ziemie są szczególnie żyzne. Południe zajmuje płaskowyż Bolovens, gdzie w okresie francuskiej kolonii uprawiano kawę. Przez kraj przepływa rzeka Mekong (piąta pod względem wielkości rzeka kontynentu azjatyckiego), a najwyższym wzniesieniem jest góra Phou Bia licząca 2817 m n.p.m. Tuż przy pograniczu z Kambodżą Mekong tworzy mnóstwo wysepek, zatoczek i mokradeł oraz zapierających dech w piersiach wodospadów. Niemal dwie trzecie Laosu to obszary górskie, urzekające turystów malowniczymi pejzażami, spotykanymi jedynie w tym regionie świata. Wśród gór poprzecinanych lasami ciągną się pola ryżowe - tereny uprawne wyrwane przez mieszkańców dzikiej dżungli.
 
Powierzchnia kraju: 236 800 km2
Stolica - Vientian - 698 tys. mieszkańców

 Większość mieszkańców Laosu wyznaje buddyzm tradycji Therawady, który na co dzień przypomina o sobie w sylwetkach mnichów odzianych w szafranowe szaty, ale animalizm jest równie często praktykowany, zwłaszcza w trudniej dostępnych regionach górskich.
Turyści swobodnie mogą odwiedzać liczne świątynie buddyjskie. Wchodząc na teren świątyni, należy jednak dostosować się do miejscowych zwyczajów, co dotyczy zwłaszcza ubioru (zakryte nogi i ramiona). Uwaga!: zakazana jest dystrybucja materiałów o charakterze religijnym (grozi za to areszt lub deportacja). Laos jest co do zasady krajem bezpiecznym i przyjaznym dla turystów, choć rośnie zagrożenie przestępczością pospolitą (kradzieże, włamania), w szczególności w miejscach uczęszczanych przez turystów i w czasie lokalnych świąt. Zaleca się korzystanie ze środków transportu przeznaczonych dla turystów. Nie należy podróżować samotnie lub nocą. Dokumenty podróżne powinny być dobrze zabezpieczone (bilet, paszport). Warto wykonać ich fotokopie, co może okazać się przydatne w razie utraty oryginałów.
Uwaga: Należy trzymać się utartych szlaków, zwłaszcza w prowincji Xieng Khouang, w prowincji Luang Prabang oraz w pobliżu granicy z Wietnamem tam są miejsca gdzie jeszcze mogą zalegać niewybuchy. Należy zachować szczególną ostrożność w pobliżu granicy z Mjanmą, gdzie znajdują się trasy przemytników narkotyków i mogą pojawić się uzbrojone grupy przestępcze.

 

Dokumenty

Obywatele polscy objęci są obowiązkiem wizowym. Wizę turystyczną (do 30 dni) można uzyskać w przedstawicielstwach dyplomatycznych Laosu (najbliższe przedstawicielstwo dyplomatyczne znajduje się w Berlinie), jak również na niektórych przejściach granicznych. Lądowe przejścia graniczne, na których można uzyskać wizę laotańską z Tajlandią to: graniczny Most Przyjaźni Mittabhap na rzece Mekong, ok. 22 km od stolicy (otwarty w godzinach 6.00-22.00); Houay Xay (stolica prowincji Bokeo na północy Laosu, wjazd promem z Chiang Khong w północnej Tajlandii); Parksane (prowincja Sayanbouli w środkowym Laosie, wjazd z Beungkane); Thakhek (w prowincji Khammouane w środkowym Laosie, wjazd z Nakornphanom promem); Thaheuasavanh (w prowincji Savannakhet w środkowym Laosie, wjazd z miejscowości Mukdahan w tajskiej prowincji Ubon Ratchathani); Vangtau (w prowincji Champassak na południu Laosu, wjazd z Tajlandii z Chong Mek);
z Chinami: Ban Boten (w prowincji Luang Namtha, wjazd z Bohane);
z Wietnamem: Densanvanh (w prowincji Savannakhet, wjazd z Lao Bao na trasie z Hue); Namphao (w prowincji Khammouane, wjazd z Cao Treo na trasie z Vinh); Nam Kane (w prowincji Xiengkhouang, wjazd z Namekane); Namsoue (wjazd z Nameo).
Uwaga: Na niektórych przejściach wydawanie wiz dla cudzoziemców może być czasowo wstrzymane. Zazwyczaj przejścia graniczne są nieczynne w godzinach nocnych. Okresowe ograniczenia w wydawaniu wiz dla cudzoziemców nie obowiązują na trzech głównych przejściach granicznych: lotniska międzynarodowe w Wientianie i Luang Prabang oraz Most Przyjaźni (Friendship Bridge).
Wizę można dwukrotnie przedłużyć w Urzędzie Migracyjnym w stolicy (każdorazowo o jeden miesiąc). Wymagane jest umotywowanie wniosku. Podczas kontroli granicznej należy sprawdzić, czy do paszportu zostały wbite odpowiednie stemple. W przypadku stwierdzenia przez policję braku odpowiednich stempli podczas kontroli wewnątrz kraju lub przy wyjeździe grozić mogą wysokie kary pieniężne, deportacja, a nawet areszt. Przy załatwianiu formalności można często skorzystać odpłatnie z pośrednictwa hotelu, w którym się przebywa. Nielegalne przedłużenie pobytu zagrożone jest karą grzywny w wysokości 10 USD za każdy dzień (pobierana przy wyjeździe z kraju). Nie jest wymagane posiadanie określonej kwoty środków finansowych na każdy dzień pobytu, ani też posiadania ubezpieczenia. Przy wjeździe wymagana jest min. 6-miesięczna ważność paszportu.
 

Klimat

W Laosie dominuje zwrotnikowy klimat monsunowy. Pora wilgotna z gwałtownymi tropikalnymi ulewami trwa od maja do końca października. W listopadzie rozpoczyna się pora sucha. Na północy kraju średnie temperatury w styczniu osiągają 15-16°C, natomiast w lecie średnia temperatura wynosi aż 28°C. Na południu jest jeszcze cieplej. Średnie temperatury wahają się tu od 23 do 30°C. Najlepszym pora na odwiedzenie Laosu to okres od listopada do maja jest wtedy ciepło i nie pada. Trzeba jednakże pamiętać, że to kraj górzysty, więc warto zabrać ze sobą polar, który może przydać się wieczorem.
 

Język

Języki urzędowe: laotański
Inne języki: francuski, angielski
 

Waluta

Waluta: kip (LAK);
Laotańskie banknoty występują w wielu nominałach: 500, 1000, 2000, 5000, 10 000, 20 000, 50 000 i 100 000 kip oraz rzadziej używanych: 1, 5, 10, 20, 50 i 100 kip.
Monety w ogóle są rzadko używane, a ich nominały to: 10, 20 i 50 at.
Wymiany pieniędzy należy dokonywać w bankach lub kantorach. W obiegu, oprócz miejscowych kipów, są także tajskie bahty oraz dolary amerykańskie wydrukowane po 2006 roku. W każdym większym mieście wymieni się pieniądze bez kłopotów, ale na prowincji może już być trudniej, a na pograniczu z Chinami i Birmą jest to wręcz niemożliwe. Na pograniczu z Tajlandią można płacić tajskimi bahtami.
 

Ceny

Orientacyjne ceny w restauracjach - 2014 rok:
Trzydaniowy posiłek w średniej klasy restauracji ok. 20 USD
Lokalne piwo ok. 1,20 USD
Kawa ok. 2 USD
Coca – Cola lub podobny napój (0,33l) ok. 1 USD
Woda mineralna (0,33l) ok. 0,40 USD
 
 

Czas

UTC/GMT +5:45 godziny. Nie ma czasu letniego.
 

Napięcie

230 V; 50 Hz, wtyczki różnych typów – potrzebny jest adapter.
 

Szczepienia

Nie ma obowiązku okazania na granicy świadectw szczepień. Występuje jednak zagrożenie malarią, cholerą, dengą, amebozą, zapaleniem wątroby typu A, japońską odmianą zapalenia mózgu typu B, dyzenterią, gruźlicą, grzybicami i innymi chorobami skórnymi. Należy zapoznać się z aktualnymi komunikatami wydawanymi przez WHO na temat sytuacji zdrowotnej w regionie. Zalecane są szczepienia przeciw grypie, wściekliźnie i zapaleniu wątroby. Występuje także duże zagrożenie zatruciami pokarmowymi. Należy unikać spożywania popularnych potraw z surowych warzyw i suszonych ryb. W ostatnich latach wzrasta także liczba zarażeń wirusem HIV.
Przypominamy, że nabycie odporności po niektórych szczepieniach następuje po 2 - 4 tygodniach. Należy zaszczepić się odpowiednio wcześniej!
Listę placówek medycyny podróży oraz aktualne informacje i porady dla osób planujących egzotyczne podróże znajdą Państwo na stronie www.szczepienia.pl.
Poziom opieki zdrowotnej jest bardzo niski. Uzyskanie porady lekarskiej lub szybkiej pomocy medycznej, poza dużymi miastami, jest praktycznie niemożliwe. W stolicy można uzyskać doraźną pomoc lekarską za minimalną opłatą 10-20 USD. Koszt pobytu w szpitalu wynosi od 20 USD za dobę - w zależności od rodzaju schorzenia. Podstawowe leki są dostępne tylko w większych miejscowościach. W poważniejszych przypadkach zalecane jest korzystanie z pomocy lekarskiej w sąsiedniej Tajlandii. Koszty transportu chorego są jednak wysokie.
 

Kuchnia

Po francuskiej kolonizacji pozostały popularne bagietki, naleśniki i kawa, jednak pod względem smaków i aromatów tutejsza kuchnia kojarzy się obecnie z kuchnią wietnamską. Zamiast owoców morza wykorzystuje jednak ryby złapane w Mekongu. Podstawowe składniki niemal wszystkich dań w Laosie to ryż, warzywa (głownie wykorzystywane w sałatkach) i różne odmiany makaronów: ryżowy, sojowy oraz maniokowy. Wszystkie potrawy są mocno doprawione pikantnym chili, niezależnie od tego, czy danie było smażone, ugotowane na parze czy też uduszone. Obowiązkowym pierwszym daniem jest zupa, a drugie to zazwyczaj mięsa lub ryby podawane z makaronem i ryżem. Popularne owoce to granat i kokos, który dostarcza mleka łagodzącego pikantny smak potraw i oleju do smażenia. Z alkoholi najbardziej popularne jest piwo Lao.
 
 
 

Brak placówki dyplomatycznej.

Brak polskiej placówki dyplomatycznej. Państwo podlega kompetencji terytorialnej Ambasady RP w Bangkoku (Tajlandia).

Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Królestwie Tajlandii

Tajlandia, Bangkok, 100/81-82. 25th floor. Vongvanij Building B, Rama 9 Road, Huaykwang, 10310
Tel.: +66 2645 0367- 9 Tel. dyżurny: +66 819 364 618 Faks: +66 2645 0365
bangkok.amb.sekretariat@msz.gov.pl
www.bangkok.msz.gov.pl

Konsulat Honorowy Rzeczypospolitej Polskiej w Vientiane

Konsul honorowy: Oudet Souvannavong (język konsula laotański, angielski, francuski)
Laos, Vientiane, Mixai Techno Villa, 74 Inpeng Street Vatchan Village, Chanthabury District, P.O. Box 4148 Vientiane Capital City
Tel.: (00-856) 21-212-823 Tel.: (00-856) 21-261-668 Faks: (00-856) 21-241-062
poland.honconsulvientiane@gmail.com oudet.souvannavong@gmail.com

Największa atrakcja Laosu to możliwość kontaktu z dziką i bujną przyrodą. Popularnym sposobem spędzania czasu oprócz zwiedzania zabytków jest spływ Mekongiem i piesze wycieczki po górach. Najbardziej malownicze regiony znajdują się na południu w krainie wysp i zatoczek utworzonych przez rozszerzający się Mekong.

Miasto Luang Prabang - wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, uznawane jest za jedną z najpiękniejszych miejscowości w południowo – wschodniej Azji. Koniecznie trzeba się wybrać do dawnego pałacu królewskiego i kilku buddyjskich świątyń. Ich architektura i wystrój są imponujące. W okolicy Luang Prabang znajdują się dość efektowne wodospady oraz jaskinie mieszczące w swoich wnętrzach świątynie buddyjskie.
 
Si Phan Don – to obszar obejmujący fragment rzeki Mekong na pograniczu z Kambodżą, gdzie rzeka się rozszerza tworząc rzeczną lagunę, pełną małych wysp, z których tylko niewielka liczba jest zamieszkana. Na zamieszkałych wysepkach można zobaczyć ciekawe wioski rybackie, budynki z czasów kolonialnych czy malowniczo położone wodospady. To jedno z najbardziej malowniczych miejsc w Laosie i z pewnością każdy, kto tu trafi nie będzie żałował spędzonego tu czasu. Płynąc łodzią można spotkać bardzo rzadki okaz delfina rzecznego.
 
Park Buddów - położony jest przy granicy z Tajlandią pod Vientianem. W parku znajdują się setki posągów Buddy oraz bóstw hinduistycznych m.in. Wiśniu, Śiwy i wielu innych, z których część jest bardzo dużych rozmiarów.
 
Wodospad Khon Phapheng i delfiny rzeczne – można zobaczyć w okolicach miejscowości Don Det. Wodospad Khon Phapheng prezentuje się wręcz bajkowo, a woda rozbijająca się z niesamowitą prędkością o skały pozostawia niesamowite wrażenia. W niedalekiej odległości od wodospadu swoje miejsce znalazł rzadki gatunek delfina rzecznego; mając szczęście można go zobaczyć z łodzi jak pływa w swoim naturalnym środowisku.
 
Jaskinia Tham Kong Lo. – położona niedaleko wsi Ban Khoun Khan to jeden z cudów Laosu. Jaskinia ma 7 km długości i kilometr szerokości. Pływa się po niej łódkami i podziwia niesamowite formy rozświetlonych stalagmitów i stalaktytów.
 
Champasak - miejsce, gdzie można na własne oczy zobaczyć ruiny świątyń zachowanych z okresu panowania Imperium Khmerskiego. Nie są one tak piękne jak w Kambodży słynny Ankor Wat, ale jak jest się w pobliżu, warto go zobaczyć.
 
Przejdź: Na górę