801 022 344
22 247 27 57

Indie

Indie kojarzą się nam ze świętymi krowami, filmami z Bollywood , świątynią Taj Mahal oraz  kobietami z rytualną kropką na czole. To państwo tysiąca bogów, setek języków i kultur, bajecznie bogatych maharadży i wielkiego ubóstwa. Tu narodził się hinduizm i buddyzm, można wykąpać się w świętej rzece Ganges, medytować wraz ze swoim guru, nurkować na rafach koralowych, jeździć na słoniach lub wędrować po górach.

Indie to państwo położone w Azji Południowej nad Oceanem Indyjskim, od północy ograniczone masywem Himalajów, od wschodu Zatoką Bengalską, a od zachodu Morzem Arabskim. Graniczą z następującymi państwami: Pakistanem, Chinami, Nepalem, Bhutanem, Mjanmarem (Birmą) i Bangladeszem. Indie są w większości krajem wyżynnym. Wyżyna Dekanu, stanowi trzon subkontynentu indyjskiego. Góry krawędziowe Ghaty Zachodnie (najwyższy szczyt Anajmudi, 2695 m n. p. m.) i Ghaty Wschodnie odgraniczają wyżynę Dekan od wąskiego pasa nizin nadmorskich nad Morzem Arabskim (nizina Konkan, Wybrzeże Malabarskie) i Zatoką Bengalską (Wybrzeże Koromandelskie). Między wyżyną Dekan i położonymi w północnej części kraju Himalajami rozciąga się Nizina Hindustańska obejmująca Nizinę Indusu, Nizinę Gangesu i Nizinę Brahmaputry. Ponad Nizina Hindustańską wznoszą się najwyższe góry świata Himalaje (najwyższy szczyt w Indiach -Kanczendzonga 8586 m n.p.m.). Na północny zachód od Himalajów leży Kotlina Kaszmirska oraz Karakorum – drugie najwyższe góry na Ziemi. Do Indii należą też archipelag Lakkadiwów leżący na Morzu Arabskim oraz wyspy Andamany, leżące na Morzu Andamańskim. Największe rzeki to Ganges i Brahmaputra.

Powierzchnia. 3 287 590 km2

Stolica. New Delhi – ok. 16 mln mieszkańców.

Dokumenty

Obywatele polscy udający się do Indii są objęci obowiązkiem wizowym. W sprawie szczegółów dotyczących procedury ubiegania się o wizę oraz wymaganych dokumentów, należy kontaktować się z przedstawicielstwem dyplomatycznym Republiki Indii w Warszawie. Nie ma obowiązku udokumentowania określonej kwoty środków pieniężnych na każdy dzień pobytu.

Koszt wizy turystycznej – 232 zł (stan 2014). Paszport musi być ważny przez pół roku od momentu składania wniosku i dysponować przynajmniej dwiema pustymi stronami na wizę.

Klimat

Na większości terytorium Indii panuje klimat zwrotnikowy monsunowy, na południowym zachodzie wilgotny, stopniowo przechodzi w suchy w zachodniej części Niziny Hindustańskiej. Karakorum i Himalaje mają klimat podzwrotnikowy górski, chłodny.

Średnia temperatura w styczniu wynosi od ok. 15°C u podnóża Himalajów do ok. 28°C na południu, w najcieplejszym miesiącu maju 27–30°C, na pustyni Thar — do 36°C. W Wysokich Himalajach i najwyższym piętrze Karakorum średnie temperatury roczne są ujemne. Wielkość opadów rocznych jest silnie zróżnicowana: od poniżej 100 mm we wschodniej części Karakorum i na pustyni Thar, 300–500 mm w środkowej części Dekanu, do ponad 3000 mm na zachodnich stokach Ghatów Zachodnich i do ok. 11000 mm na południowych stokach płaskowyżu Śilong. Pora deszczowa związana z monsunem letnim - południowo-zachodnim i południowym trwa od czerwca do października, największe nasilenie opadów od lipca do września (70–90% sumy opadów rocznych). Okres monsunu, gdy wiatry wieją od strony północno-wschodniej, zaczyna się w październiku, a kończy w maju. Jest to czas najmniejszych opadów deszczu, gdy wiatry nad większość powierzchni Indii, przynoszą suche kontynentalne powietrze.

Źródło: Encyklopedia PWN

Język

Dwa języki: hindi oraz angielski mają specjalny status oficjalnych języków w Indiach. Językiem hindi włada ponad 30% mieszkańców i jest językiem narodowym kraju, natomiast ze względu na to, że w Indiach w użyciu jest 415 języków angielski pozostaje nadal językiem urzędowym. Ponadto wyróżniono 21 języków dodatkowych, dopuszczanych jako języki wykładowe i urzędowe w określonych stanach. Są to: assamski, bengali, bodo, dogri, gudźarati, kannada, kaśmiri, konkani, maithili, malajalam, manipuri, marathi, orija, pendżabski, nepali, santali, sindhi, sanskryt, język tamilski, telugu, urdu.

Waluta

rupia indyjska (INR), 1 INR = 100 pais (paisa). Kursy (stan czerwiec 2014) 1 USD= 60 INR, 1 EUR= 80 INR.

Ceny

Stan – 2014 rok

bochenek chleba: ok. 25 rupii
mleko 1 l :  ok. 35 rupii
ser 1 kg: ok. 240 rupii
woda mineralna 1,5 l: ok. 25 rupii
lokalne piwo 0,5 l: ok. 85 rupii
pomarańcze 1 kg: ok. 70 rupii
wino: ok 500 rupii
papierosy paczka: ok. 120 rupii

Czas

UTC + 5:30, do czasu polskiego dodajemy 3,5 godziny w lecie i 4,5 w zimie.

Napięcie

230 V; 50 Hz
Wtyczki typ C, takie jak w Polsce oraz typ D i typ M– potrzebny adapter.

Szczepienia

Nie są wymagane żadne szczepienia. Zaleca się szczepienia przeciw żółtaczce typu A i B oraz tężcowi. Nie występują szczególne zagrożenia epidemiami, choć należy się liczyć ze wzrostem zachorowań na malarię i dengę w okresie bezpośrednio po monsunie.

Kuchnia

Feeria barw i oszałamiający zapach setek przypraw to cecha rozpoznawcza kuchni indyjskiej. Zgodnie z tradycją każde danie powinno mieć sześć smaków: słodki, słony, gorzki, cierpki, kwaśny i ostry, które korzystnie wpływają na ciało i duszę.

Ze względu na to, że Indie zamieszkują liczne narodowości i wyznawcy wielu religii kuchnia jest bardzo zróżnicowana. Mieszkańcy poszczególnych regionów kraju mają swoje upodobania kulinarne.

Na północy, ze względu na wpływy islamu, unika się spożywania wieprzowiny, wykorzystując w daniach mięsnych przede wszystkim kurczaka oraz mięso baranie i kozinę. Podstawowym pożywieniem są podpłomyki ćapatti, pieczone wraz z mięsem w piekarnikach w kształcie beczki, zwanych tanduri. Najbardziej znaną potrawą tego regionu Indii jest curry, mięso duszone z przyprawami, podawane z warzywami oraz pilawami. Bardzo popularna jest soczewica, którą dodaje się prawie do każdego posiłku. Często serwuje się jogurt z warzywami lub owocami (raita), marynaty oraz pikantny, ostro-kwaśny,  czasem słodki sos (chutney) lub sałatki z warzyw albo owoców. Na zakończenie posiłku podawana jest bardzo mocna i słodka herbata, gotowana z mlekiem.

Kuchnia południowych Indii słynie z bardzo ostrych potraw. Większość ludności zamieszkującej ten rejon to hindusi nie jadający mięsa z powodów religijnych. W związku z tym rozwinęła się tam kuchnia wegetariańska. Na śniadanie podaje się naleśniki dosa z mąki ryżowej, placki z różnych mąk z dodatkiem chutney i sambar (mieszanka ostrych przypraw smażona z czarną fasolą lub soczewicą) oraz ostrą zupę z soczewicy. Do bardzo wielu dań dodaje się miąższ i mleczko z kokosów. Posiłek kończy się potrawą z ryżu i jogurtu, która łagodzi ostrość jedzenia. Tak jak w innych rejonach chętnie pija się kawę z mlekiem. Tradycyjnie posiłek jest jadany prawą ręką, gdyż lewa ręka uważana jest w Indiach za nieczystą.

Kuchnia zachodnich Indii to przede wszystkim kuchnia bombajska. Do najbardziej znanych potraw tej kuchni należą  kaczka po bombajsku i bombajska chałwa.

Podstawą kuchni bengalskiej są ryż, soczewica i ryby. Nieodzownym elementem posiłku są smażone placki – chlebki. Specjalnością tego regionu są słodkie potrawy przyrządzane z białego sera

Dla Europejczyków prawdziwa kuchnia indyjska jest zbyt ostra i zaleca się wypicie alkoholu po posiłku w celu ułatwienia trawienia.

 

Przykładowe potrawy:

Samosa – smażone, trójkątne pierożki nadziewane różnymi farszami,
Pakora - warzywa lub owoce w cieście, smażone w głębokim tłuszczu,
Biryani – potrawa na bazie ryżu, z dodatkiem mięsa, ryb, jajek lub warzyw,
Dal – zupa z soczewicy,
Dosa – cienkie jak kartka papieru naleśniki z mąki ryżowej i soczewicy,
Pani puri - mączne placki, faszerowane pomidorami, ciecierzycą oraz pokrojonymi w kostkę ziemniakami, podawane zwykle na gorąco,
Nargisi Kofty – pulpeciki faszerowane jajami na twardo,
Paratha – śniadaniowy placek z zapieczonymi warzywami,
Pasandy – baranina w sosie migdałowym.

Ambasada Republiki Indii
ul. Rejtana 15 m. 2-7
02-516 Warszawa
tel.: 849 58 00, 849 62 57, 849 68 50
fax: 849 67 05, 849 85 05
www.indianembassy.pl

 

Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Indii

Indie, New Delhi, 50-M Shantipath, Chanakyapuri, 110 021
Tel.: +91 11 41496900  Tel. dyżurny: +91 9910999477 Faks: +91 11 26871914
newdelhi.polemb.info@msz.gov.pl
www.newdelhi.msz.gov.pl

Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Mumbaju

Indie, Mumbaj, Nirmal Building, 11A, 11th Floor, 241/242 Backbay Reclamation, Nariman Point , 400021
Tel.: + 91 22 22852641 Tel.: + 91 22 22852631 Tel. dyżurny: +91 98 2199 5595
Faks: + 91 22 22852638
mumbaj.kg.info@msz.gov.pl

Delhi - Stolica kraju oraz drugie po Bombaju największe miasto kraju położone jest w północnych Indiach, nad rzeką Jamuną. Obszary obecnego miasta zamieszkane były już 1200 lat p.n.e., o czym wspomina indyjski epos „Mahabharata”. W XII wieku rozpoczął się czas panowania muzułmanów i z tego właśnie okresu pochodzą najstarsze zabytki. W XVI stuleciu miastem zaczęli rządzić Wielcy Mogołowie i wtedy wzniesiono między innymi Czerwony Fort i meczet Dżami Masdżid. Wśród Mogołów wyróżnili się syn Humajuna – Akbar oraz jego prawnuk, Szahdżahan, który wzniósł dla swojej żony słynny grobowiec Tadż Mahal i uchodzi za twórcę „siódmego miasta Delhi”, istniejącego pod nazwą Stare Delhi, a kilka wieków temu zwanego Shahdżahanabadem. Delhi w wieku XIX trafiło w ręce Anglików, a w roku 1911 zostało mianowane stolicą indyjskiego imperium brytyjskiego. W tym też roku Anglicy zaczęli budować Nowe Delhi które zostało w 1931  roku stolicą Indii brytyjskich, natomiast w roku 1947 stolicą niepodległych Indii.
Stara część miasta to kręte, ciasne ulice i chaos urbanistyczny, natomiast nowe miasto to bogata, uporządkowana architektonicznie dzielnica, zamieszkana przez najzamożniejszych obywateli. Jest to miasto kontrastów, gdzie oprócz bogatych dzielnic z nowoczesnymi budynkami znajdują się dzielnice slumsów, gdzie po ulicach kręcą się wszechobecne krowy a zgiełk, chaos i przeludnienie przypomina, że jesteśmy w trzecim świecie.
Delhi to miasto, w którym znajduje się wiele skarbów kultury. Głównym meczetem Delhi jest XVII-wieczny Dżami Masdżid, będący jednocześnie największą muzułmańską budowlą sakralną w Indiach. Jego dziedziniec może pomieścić 25 tys. wiernych.
Jednym z symboli Delhi jest Czerwony Fort, do którego prowadzi ogromna Brama Lahurska. Nazwa tej XVII-wiecznej twierdzy, z murami sięgającymi 2,5 km długości związana jest z kolorem ścian z czerwonego piaskowca. Na rozległym terenie znajdują się sala audiencji publicznych Diwan-e Am, pałac królowej Rang Mahal, muzeum Mumtaz rozległe dziedzińce, ogrody, meczety i łaźnie.
W południowej części miasta w Lal Kot – miejscu narodzin historycznego miasta Delhi, które było twierdzą Radźputów, wzniesioną w XI stuleciu można  zwiedzić wiele historycznych budowli, między innymi meczet Kuwwat al-Islam uznawany za najstarszą świątynię w Indiach z XI wieku, „żelazną kolumnę” z epoki Guptów (IV-V w.) oraz ogromną wieżę Kutb Minar służącą przed laty jako minaret a także bramę Alaj Darwaza ozdobioną ciekawymi płaskorzeźbami.
W dzielnicy Nizamudin znajdują się grobowce królewskie oraz wpisane na listę świtowego dziedzictwa UNESCO Mauzoleum Humajuna, pochodzące z XVI wieku.
W pobliżu rzeki Jamuna znajduje się park, poświęcony bohaterom współczesnych Indii, gdzie można zwiedzić miejsce kremacji Gandhiego – Raj Ghat i szereg miejsc pamięci związanych z historią kraju.
Z W dzielnicach Civil Lines i North Ridge, znajdują się takie pamiątki po Brytyjczykach jak Brama Kaszmirska, cmentarz Nicholsona i wieża z masztem sztandarowym Flagstaff Tower.
Nowe Delhi, zaprojektowane na początku XX wieku przez brytyjskiego architekta Edwina Lutyensa, pełne jest uporządkowanych parków, szerokich alei i rezydencji. Jego centrum stanowi ogromne rondo Connaught Place, przy którym stoją kolonialne budowle, hotele, sklepy, restauracje i kina. Szeroką arterią Kasturba Gandhi Marg można dotrzeć do Bramy Indii, na której Brytyjczycy upamiętnili 90 tys. indyjskich żołnierzy poległych w I wojnie światowej. Drogą Królewską” Rajpath  zwana także indyjskimi „Polami Elizejskimi” prowadzi  w kierunku wzgórza z potężnym gmachem Pałacu Prezydenckiego – Rashtrapati Bhawan.

Agra - Jest to dawna stolica państwa Wielkich Mogołów, którzy w XVI wieku zbudowali tu Czerwony Fort -  zespół  budowli znajdujących się wewnątrz potężnych murów zewnętrznych z bloków czerwonego piaskowca, o wysokości do 20 metrów i łącznej długości około 2,5 kilometra. Można zobaczyć tam m.in. Moti Masjid (pol. Meczet Perłowy) – wykonany z marmuru, uważany za jeden z najpiękniejszych meczetów Indii oraz Diwan-i-Khas – salę audiencji prywatnych, gdzie władcy mogolscy przyjmowali dygnitarzy i zagranicznych gości. W tym miejscu znajdował się słynny Pawi Tron, przeniesiony później do Delhi, a następnie do Iranu. Z murów twierdzy można dostrzec mauzoleum Tadż Mahal, które zostało zbudowane przez Szachdżachana, później uwięzionego w Czerwonym Forcie. Widok na piękne mauzoleum był pocieszeniem w ostatnich latach jego życiu, gdyż władca ten zmarł w forcie. Warto także odwiedzić znajdujące się pod Agrą mauzoleum najsławniejszego władcy mogolskiego Akbara,  z ogromną bramą wejściową i grobowcem zbudowanym na dachu.

Tadż Mahal - To najsłynniejsza budowla Indii, uważana za jeden z „siedmiu cudów świata”.  Jest to mauzoleum zbudowane przez Szachdżachana, piątego władcę z dynastii  Wielkich Mogołów ku pamięci ukochanej żony Mumtaz Mahal, która zmarła przy porodzie czternastego dziecka. Przepiękną budowlę wzniesiono w latach 1631-1653. Jest to dzieło kultury islamskiej, uznawane za szczytowe osiągnięcie architektury mogolskiej. Grobowiec zbudowany jest z białego marmuru. Wewnątrz  znajdują się sarkofagi Mumtaz i Szachdżahana. Mauzoleum otaczają kanały wodne i ogrody krajobrazowe oraz ogród perski, przedstawiający muzułmańskie wyobrażenie raju. Tadż Mahal zachwyca odwiedzających. Niezapomniane wrażenie sprawia zwłaszcza po południu i o zmierzchu, gdy słońce zmienia kolory budowli i wydobywa z marmuru odcienie bieli, różu, czerwieni, złota i błękitu.
Według legendy, głównego architekta mauzoleum oślepiono, aby nigdy więcej nie wzniósł tak pięknego dzieła.

Fatehpur Sikri - Zespół architektoniczny, położony w stanie Uttar Pradesh został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. To miasto-widmo było idealną stolicą zaprojektowaną przez cesarza dynastii Wielkich Mogołów – Akbara. Powstało w roku 1571 i funkcjonowało zaledwie przez kilkanaście lat, po czym zostało opuszczone na wieki prawdopodobnie ze względu na niedostatek wody. Można tam odwiedzić m.in. sale audiencyjne Diwan-e Am, gdzie znajduje się ozdobny tron, Wielki Meczet, grobowiec szejka Salima i Bramę Tryumfów upamiętniającą zwycięstwo Akbara nad Gudżaratem.

Jaipur (Dżajpur) - Jest to stolica stanu Radżastan; oddalona o ok. 260 km od Delhi, położona w pobliżu pustyni Thar. W XVII wieku maharadża Sawaj Dżaj Singh II przeniósł tu stolicę regionu z pobliskiego fortu Amber. Jest jednym  z najciekawszych miast w Indiach, zwanym „różowym miastem”, ze względu na kolor elewacji zabytkowych budynków Starego Miasta. W 1883 r. zostało przemalowane na odcienie różu dla uczczenia wizyty brytyjskiego członka rodziny królewskiej – księcia Alberta. Największą atrakcją miasta jest XVIII-wieczny Pałac Miejski, w którym znajduje się przepiękny Pawi Dziedziniec oraz muzeum z obszerną kolekcją uzbrojenia, tkanin i manuskryptów. Do pałacu przylega interesujący architektonicznie Pałac Wiatrów, z unikalną fasadą z przewiewnymi niszami i blisko tysiącem okien. Służyły one dawniej kobietom, które swobodnie mogły obserwować miasto, pozostając ukrytymi dla przechodniów. W Dżajpur warto także odwiedzić Dżantar Mantar - obserwatorium maharadży z ciekawym zbiorem gigantycznych przyrządów astronomicznych.

Fort Amber - Amber, położony w pobliżu Jaipuru, był poprzednią stolicą Radżastanu. XVI-wieczny rozległy fort wznosi się ponad miastem. Można do niego dojechać na grzbiecie słonia, co stanowi atrakcję dla licznych turystów odwiedzających to miejsce. Potężne wrota prowadzą na rozległe dziedzińce ozdobione monumentalnymi kolumnadami. Z fortu można podziwiać piękne widoki na pustynną okolicę.

Udajpur - Miasto znajduje się w sercu gór Arawalli i zwane jest „miastem jezior”. Jego pochodząca z lat 1600-1700 starówka położona jest przy trzech pięknych jeziorach i pełna jest fortów, pałaców, świątyń i ogrodów, stworzonych przez rządzących miastem maharadżów. Największą atrakcją Udajpuru jest Pałac Miejski, górujący na jeziorem, rozbudowywany przez kolejnych władców i stanowiący mieszankę stylów architektonicznych. Można w nim zwiedzić interesujące muzea, a także wnętrza pełne kopuł, kolorowych szyb, malowideł ściennych i mebli. W pięknej świątyni Jagdish z XVII wieku, której ściany i wieże pokryte są rzeźbami boga Winszu i scenami z życia Kriszny, można zobaczyć statuę mitycznego ptaka Garudy. Na wyspie, znajdującej się na jeziorze Pichola, warto odwiedzić letnią rezydencję władców z XVIII wieku, będącą obecnie luksusowym hotelem.

Koczin - Jest to turystyczna stolica Wybrzeża Malabarskiego oraz jeden z najważniejszych portów w kraju. Położony jest na kilku wyspach oddzielających jezioro Vembanad od Morza Arabskiego. Od VIII wieku miasto stało się głównym ośrodkiem narodu żydowskiego na Półwyspie Indyjskim. Koczin został podbity przez Portugalczyków, którzy zbudowali tu pierwszą europejską twierdzę w Indiach oraz za założyli przedstawicielstwo handlowe. Od 1956 roku miasto jest stolicą stanu Kerala. Znanej jest jako ośrodek handlu przyprawami oraz centrum turystyczne. W dzielnicy Mattancherry znajduje się XVI – wieczny pałac wybudowany przez Portugalczyków dla lokalnego radży, we wnętrzu którego można podziwiać tron, stroje koronacyjne, kolekcje mieczy i rydwanów. W dzielnicy zwanej Żydowskim Miastem mieszczą się sklepiki z antykami i przyprawami a pozostałym tu jeszcze Żydom służy nieduża synagoga Pardesi, zbudowana w XVI wieku przez Portugalczyków. W dzielnicy portowej znajduje się pamiątki po Europejczykach  - XVI – wieczny kościół św. Franciszka  -najstarszy zbudowany w Indiach oraz zabytkowa bazylika Santa Cruz. O chińskich wpływach świadczą zwisające nad wodą na przylądku Fort Koczin charakterystyczne sieci rybackie, dostępna w sklepach porcelana oraz stożkowe kapelusze używane przez rybaków.

Bombaj (Mumbaj) - To 18 - milionowe miasto stanowi stolicę zachodniego wybrzeża Indii, centrum finansowe, naukowe i kulturalne oraz ośrodek produkcji filmów Bollywood. Jest także ośrodkiem turystycznym z rozwiniętą bazą noclegową, piaszczystymi plażami oraz licznymi zabytkami. Pod względem architektonicznym kojarzy się z miastami europejskimi z czasów wiktoriańskiej Anglii. Miasto położone jest na kilku wyspach połączonych groblami w jedną, dużą, ograniczoną Zatoką Bombajską i Morzem Arabskim wyspę. Indyjska nzawa Mumbaj pochodzi od hinduskiej bogini Mumba, niemniej jednak używa się nadal brytyjskiej nazwy Bombaj, która oficjalnie nie funkcjonuje od 1995 r. Miastem władali Portugalczycy a następnie od 1661 roku Brytyjczycy. Po oddaniu do użytku Kanału Sueskiego. Bombaj stał się największym portem nad Morzem Arabskim.
W nadmorskiej dzielnicy Colaba znajduje się symbol miasta - Brama Indii – potężna budowla w kształcie łuku tryumfalnego, która powstała w 1927 r. na pamiątkę wizyty króla Jerzego V. Przez wiele lat przybijały tu statki z Europy i było to pierwsze miejsce, jakie oglądali przybysze do Indii.  Kolejnym symbolem Bombaju jest znajdujący się przy nadbrzeżu hotel Taj Mahal, wybudowany przez indyjskiego magnata po tym, jak Brytyjczycy wyprosili go ze swojego hotelu. Uliczki, znajdujące się za hotelem prowadzą do dzielnicy handlowej. Po drodze można odwiedzić m.in. Maharaja Chatrapati Museum z dziełami malarstwa szkół mogolskich i radżastańskich, Prince of Wales Museum oraz kościół św. Jana Ewangelisty, poświęcony poległym w I wojnie brytyjsko-afgańskiej. Duże wrażeni robią budowle wiktoriańskie przy Mayo Road, neogotycki pałac zwany Sekretariatem, Biblioteka Uniwersytecka, Wieża Radżiabaj, gmach Sądów czy dworzec Churchgate. W dzielnicy Fort, dawnym zaczątku europejskiej osady, można zobaczyć ciekawą fontannę Flory na placu Hutatma Chowk,  klasycystyczny ratusz, katedra św. Tomasza, kościół św. Andrzeja oraz synagogę Knesseth Elijahu. Interesująca może być wizyta na dworcu kolejowym Victoria Terminus, wzniesionym w II poł XIX wieku, przypominającym katedrę, zbudowanym z kolorowego kamienia z dekoracyjnymi marmurami i rzeźbami.
Atrakcję miasta stanowią bazary miejskie, gdzie wśród niesamowitego gwaru można poznać obyczaje mieszkańców Bombaju i kupić ciekawe pamiątki.

Adżanta - Jest to kompleks blisko trzydziestu grot, wykutych w bazaltowych skałach, wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Zdobią je unikalne malowidła i rzeźby, datowane nawet na II w p.n.e. Malowidła przedstawiają opowieści z życia Buddy, sceny z życia na królewskim dworze i hinduistyczne wierzenia. Turystów zachwyca mistrzostwo rysunku, bogata gama tematów i skomplikowane motywy dekoracyjne.

Stare Goa - Dawna stolica regionu Goa została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, dzięki unikalnemu zespołowi obiektów sakralnych. Goa to osada, zdobyta w XVI wieku przez Portugalczyków, która stała się centrum handlu morskiego i wybudowano tu liczne barokowe  kościoły, klasztory, pałace jak również powstały tu budynki użyteczności publicznej i bazary. Straciła na znaczeniu po przeniesieniu stolicy regionu do Panaji. Miasto pełne jest zabytków architektury kolonialnej, wśród których wyróżniają się: katedra św. Katarzyny – największa chrześcijańska świątynia w Azji Południowej, bazylika Dobrego Jezusa, w której stoi szklana trumna z ciałem św. Franciszka Ksawerego – patrona Goa i misjonarza, który krzewił chrześcijaństwo w Azji, kościół św. Kajetana  - wzorowany na bazylice św. Piotra w Rzymie, kościół św. Franciszka z Asyżu  oraz najstarsza świątyni Goa – kościół Matki Boskiej Różańcowej.

Bhubaneswar - Jest to miasto świątyń, położone w delcie rzeki Mahanadi, w rejonie Wybrzeża Bengalskiego. W okresie największego rozkwitu, od VII do XII wieku, zostało tu zbudowanych wiele świątyń ku czci boga Śiwy. Większość z nich wzniesiono w pobliżu zbiornika zasilanego, zgodnie z wierzeniami, wodami świętych rzek kraju. Najbardziej atrakcyjne jest sanktuarium Lingaraj, pochodzące z XI wieku z bogato zdobionymi budynkami, mnóstwem rzeźb bóstw, nimf i par kochanków. Warto także odwiedzić świątynię Wajtal Deul z VIII wieku, której wyróżniającą się ozdobą jest wizerunek wcielenia bogini Durgi w postaci ośmiorękiej Ćamundy siedzącej na zwłokach, w girlandzie z czaszek, z sową i szakalem po obu jej stronach.

Madurai - Religijne i kulturowe centrum Tamilów położone jest na wybrzeżu Mannar i słynie ze świątyń zbudowanych w stylu drawidyjskim. Największą atrakcją miasta jest świątynia Minakszi Sundareśwara poświęcona Śiwie i jego małżonce. Zwiedzanie warto zaplanować na rano lub wieczór, gdy odbywa się jeden z obrzędów hinduizmu służący do nawiązania kontaktu z bóstwem. Ma wtedy miejsce procesja słoni, której towarzyszą śpiewy i muzyka. Zwraca uwagę brama w formie schodkowej piramidy zwanej „gopura” – z licznymi kunsztownymi rzeźbami tańczących bogiń i bogów. Sale świątyni pełne są posągów tańczących mężczyzn, kaplic, rzeźb Śiwy i kolumn z postaciami fundatorów świątyni - królów z dynastii Najaków. Z południowej „gopury” można podziwiać panoramę miasta ze wspaniałą świątynią – Minakszi Amman.

Hampi - Znajduje się tu opuszczone miasto Widźajanagar, którego doskonale zachowane ruiny są obecnie cennym stanowiskiem archeologicznym. które wpisane jest na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Pierwsza osada założona w tym miejscu w XIV wieku została zniszczona dwieście lat później przez wojska muzułmańskie. Ogromne budowle znajdują się na przestrzeni ponad 20 km². W wiosce Hampi stoi potężna świątynia Wirupaksza, nad którą rozciąga się wzgórze Hemakuta – doskonały punkt orientacyjny. Warto zobaczyć rzeźby Ganesi, świątynię Kryszny zbudowaną na pamiątkę jednej z kampanii wojennych, świątynię Acjutaraja oraz świątyni Witthala..

Waranasi - Jest to jedno ze świętych miast hindusów zamieszkałe od ponad 2,5 tysiąca lat. Pielgrzymują do niego miliony wiernych, którzy odbywają rytualne kąpiele w Gangesie. Nad rzeką odbywają się także ceremonie palenia zwłok na kamiennych schodach zwanych ghatami, ciągnącymi się wzdłuż rzeki. Według legendy miasto został założone przez boga Śiwę. W wyniku najazdów muzułmańskich większość zabytków została zniszczona. W pobliżu niedostępnej dla turystów świątyni Wiśwanath poświęconej Śiwie wznosi się sanktuarium bogini Annapurny, sanktuarium boskiej małpy Sankat Mochan oraz świątynia małp nosząca swą nazwę od przesiadujących tam makaków. Na obrzeżach Waranasi znajduje się ważne miejsce dla wyznawców buddyzmu – Park Jeleni Sarnath, w którym Budda wygłosił pierwsze po oświeceniu kazanie.

Przejdź: Na górę