801 022 344
22 247 27 57

Albania

Państwo w południowo-wschodniej Europie na Bałkanach. Albania na zachodzie ma dostęp do Morza Adriatyckiego, a na południowym zachodzie do Morza Jońskiego. Od Włoch oddziela ją cieśnina Otranto o szerokości ok. 72 km. Łączna długość granic lądowych wynosi 720 km, natomiast wybrzeża morskiego – 362 km. Graniczy z Grecją (282 km), Czarnogórą (173 km), Macedonią (151 km) oraz Serbią / Kosowem (114 km).Albania jest w 75% krajem górzystym. Niewielki procent kraju zajmują niziny położone nad Morzem Adriatyckim oraz doliny większych rzek takich jak: Drin, Wjosa i Seman z Devoll. Pozostała część kraju to wyżyny oraz góry w paśmie Gór Dynarskich z pasmami: Góry Północnoalbańskie, Góry Skanderbega, Mal Valamares. Na granicach znajdują się 3 duże jeziora: Szkoderskie (368 km²); Ochrydzkie (347 km²) oraz Prespa (288 km²).

Dokumenty

Obywatele polscy mogą wjeżdżać bez wizy i przebywać na terytorium Albanii do 90 dni w ciągu 180 dni licząc od dnia pierwszego wjazdu. Obywatele polscy mogą wjeżdżać do Albanii na podstawie ważnego paszportu lub ważnego dowodu osobistego.

Klimat

Albania leży w strefie klimatu podzwrotnikowego o śródziemnomorskiej odmianie na nizinach i chłodniejszej, górskiej odmianie w głębi lądu. Wschodnie krańce Albanii znajdują się pod wpływem nieco bardziej kontynentalnych mas powietrza. Maksimum opadów przypada od października do stycznia, a lata są z reguły suche. W południowej części kraju występują długotrwałe susze, a w górach w zimie notuje się obfite opady śniegu. Rozkład termiczny można podzielić na dwie strefy: ciepłą na zachodzie w strefie nadmorskiej i chłodną, a nawet mroźną w górach. Zimą na wybrzeżu średnie wartości termiczne wahają się od +5° do +9 °C, bez nocnych spadków poniżej 0°C. Lata na wybrzeżu są upalne, średnie temperatury wahają się od +23° do +25 °C. W związku z letnim napływem zwrotnikowego powietrza znad Afryki, temperatury dochodzą do +40 °C. Latem w górach jest chłodno i średnie wartości w najwyższych partiach gór oscylują w granicach +15 °C.

Język

Język albański. Albania dzieli się etnicznie na dwie części: północ zamieszkują Gegowie, a południe Toskowie, posługujący się odmiennymi dialektami. Granica między obiema grupami etnicznymi przebiega w pobliżu Tirany, a literacki język albański oparty jest na dialekcie południowym. Znajomość języków obcych nie jest powszechna na prowincji. W dużych miastach można porozumieć się w języku włoskim lub angielskim, a na południu kraju także greckim.

Waluta

Jednostką monetarną w Albanii jest lek albański (ALL) 1 ALL = 100 qindarek. 1 EURO = 140 ALL ( maj 2014). Albania jest tanim krajem (jedynie Tirana i okolice stolicy mogą być nieco droższe), a ceny są niższe niż w krajach UE. Latem jest nieco drożej niż w pozostałych okresach, szczególnie w głównych miejscowościach turystycznych. Jest coraz więcej bankomatów, jednak zaleca się korzystanie z bankomatów ulokowanych na terenie banków, ponieważ w automatach ulicznych często zdarzają się przypadki zatrzymywania kart. Na licznych stacjach benzynowych, w hotelach lub restauracjach można płacić rachunki w EURO.

Ceny

Ceny przykładowe:

piwo 100-150 leków,
coca-cola 1,5 l ok 150 leków
chleb 70-100 leków
woda 0,5 l – 80-100 leków

 

Czas

W Albanii obowiązuje taki sam czas jak w Polsce.

Napięcie

220V/50Hz

Szczepienia

Od przyjeżdżających do Albanii nie wymaga się świadectwa szczepień ochronnych. Nie występują zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne odbiegające od zagrożeń powszechnie obecnych w Europie.

Kuchnia

Kuchnia albańska stanowi mieszankę kuchni greckiej, bałkańskiej i tureckiej. Jest bogata w śródziemnomorskie składniki, gdzie oprócz bardzo smacznych w tym kraju pomidorów charakterystyczne są oliwki i oliwa z oliwek. Znakomita jest tamtejsza baranina oraz wyśmienite ryby z albańskich rzek, mórz i jezior. Jedną z najpopularniejszych potraw jest qofte, smażone, okrągłe kotleciki niekiedy zapiekane z serem feta. Innymi daniami chętnie jadanymi przez Albańczyków są: byrek –podobny do macedońskiego burka, które przyrządza się z cienkich warstw ciasta nadziewanego serem, mięsem lub warzywami, mięso pieczone (mish i perzier). gjyvec – potrawa z ryżu z papryką, warzywami i mięsem. Daniem polecanym dla wybrednych jest fileta qengji – filet jagnięcy marynowany w oliwie z oliwek, oregano, tymianku, occie, czosnku, miodzie i soku z cytryny, zapiekany z mozzarellą.

Polecane zupy to gęsta zawiesina z kawałkami mięsa o tradycyjnej nazwie corba oraz wodnisty rodzaj gulaszu z mięsem jahni me mish. Desery jada się rzadko, ale w niektórych restauracjach można zamówić tradycyjną, bałkańską baklavę, czyli słodkie ciastko sporządzone z ciasta francuskiego, orzechów lub migdałów zapieczonych z gęstym syropem. Warto spróbować puddingu ryżowego z mleka owczego – oriz me tamel, z dodatkiem rodzynek, cukru i kilku innych słodkości.

Ambasada Republiki Albanii w Polsce

ul. Altowa 1, 02-386 Warszawa
tel. (0-22) 824 14 27, 658 03 31,
fax (0-22) 824 14 26
e-mail: alb@atos.warman.com.pl

 

Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Albanii

Albania, Tirana, Rruga e Durresit 123,
Tel.: +355 4 4510020 Tel. dyżurny: +355 694022011 Faks: +355 4 2233364
tirana.amb.sekretariat@msz.gov.pl
www.tirana.msz.gov.pl

 

Durres - To drugie co do wielkości miasto Albanii jest zarazem portem, z którego m.in. odpływają promy do Włoch jak i najważniejszym w kraju kurortem wypoczynkowym. Turystów przyciągają tu piaszczyste plaże, ciepła woda nadająca się do uprawiania wszelkich sportów wodnych oraz ślady wielu kultur, które oddziaływały na to miasto. Wczesnośredniowieczne mury miejskie prowadzą do największego na Bałkanach amfiteatru pochodzącego z II w. n.e., mogącego przed wiekami pomieścić aż 15 tys. widzów. Warto zobaczyć bizantyjskie forum, na którym ciągle można wypatrzyć kilka kolumn korynckich oraz pozostałości rzymskich łaźni z II w. n.e. Zaraz po zajęciu miasta Turcy zbudowali meczet Fatihy, który znajduje się na trasie spacerowej prowadzącej do portu i nadmorskiej promenady. Nad nabrzeżem góruje wenecka wieża przypominająca Białą Wieżę z greckich Salonik. Kurort dysponuje dzieciątkami hoteli o różnym standardzie, pensjonatami i apartamentami i zachęca si odwiedzin swą bałkańską atmosferą.

Saranda - Kurort malowniczo położony w przepięknej zatoczce na wybrzeżu Morza Jońskiego. Przyciąga turystów ciepłym klimatem, piaszczystymi plażami i rozwijającą się infrastrukturą turystyczną. Z portu można wyruszyć na zwiedzanie greckiej wyspy Korfu W sezonie letnim miasto bywa zatłoczone, niemniej przyjemnie prezentuje się nadmorski deptak ocieniony palmami. Do dziś zachowała się część murów obronnych, natomiast w centrum zostały odkryte pozostałości wczesnośredniowiecznej świątyni. Warto zobaczyć pomnik Hasana Tashiniego, jedyny w mieście meczet, turecką wieżę strażniczą oraz warownię Lekures. Nazwa miasta „Saranda” - czterdzieści pochodzi od klasztoru Czterdziestu Męczenników, którego ruiny znajdują się na jednym ze wzgórz. Jest tam dużo możliwości znalezienia noclegu o różnym standardzie, a wypoczywać można na niezbyt szerokiej, piaszczysto-żwirowej plaży z widokiem na góry i malowniczą zatokę. Plaże Sarandy ciągną się wzdłuż całego wybrzeża, więc nie będzie problemu ze znalezieniem dogodnego miejsca. Niektóre odcinki są piaszczyste i delikatnie opadają ku morzu; bez problemu można wynająć leżaki, parasole czy sprzęt do uprawiania sportów wodnych.

Porto Palermo - Zaciszny kurort położony przy dużej zatoce, na południowym krańcu kraju. Zakątek przyciąga turystów czystą, ciepłą wodą, dostępem do kilku piaszczystych plaż a także tajemniczym zamkiem na półwyspie. To jedna z kilku twierdz na terenie Albanii, z czasów potęgi Imperium Osmańskiego.

Ksamil - To nieduża miejscowość, znajdująca się w pobliżu greckiej granicy, między Butrint a Sarandą. Jest to miejsca dla osób szukających spokojnej atmosfery. Wieczorem można dobrze zjeść w którejś z przytulnych knajpek i posiedzieć przy kieliszku rakii w tawernie z widokiem na błękitną wodę. Krajobraz wzbogacają cztery wysepki w malowniczej zatoce, a wypoczynkowi sprzyjają niewielkie, piaszczyste plaże z infrastrukturą turystyczną

Gjirokastra - Miasto-muzeum, wpisane jest na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO za sprawą niezwykłego położenia i bogatej historii. W XIII wieku rozwinęło się na wzgórzu wokół zamku. Albańczycy określają Gjirokastrę mianem „miasta srebrnych dachów”, gdyż kamienne domy starówki kryte są srebrzystymi dachówkami lub miasta tysiąca schodów, ponieważ pokonując kamienne uliczki zawsze idzie się w dół bądź pod górę. . Obecny kształt zamek uzyskał dzięki przebudowie dokonanej przez Ali Paszę po tym, jak opanował miasto w 1812 r. Z warowni rozciąga się fantastyczny widok na okoliczne góry i całe miasto. Warto zobaczyć przepiękna, choć nieco zniszczoną starówkę z ciasną zabudową.

Berat - To jedno z najstarszych i najpiękniejszych miast Albanii, zwane miastem tysiąca okien za sprawą ciasnej zabudowy i wielkich okien, tworzących kompozycję najlepiej widoczną z pobliskich wzgórz . Ze względu na dobrze zachowaną zabudowę z czasów Imperium Osmańskiego starówka miasta została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Miasto słynie z licznych zabytków, należą do nich: średniowieczna bizantyjska twierdza, meczet (wybudowany w 1493 r., z freskami pochodzącymi z XVIII w.), muzułmański klasztor, most z 1780 r. miniaturowa cerkiew św. Teodora z XVI w., bizantyjska cerkiew św. Trójcy ze średniowiecznymi freskami, prawosławna cerkiew św. Marii Blacherny oraz kamienny most na rzece Osum.

Butrint - Jest to stanowisko archeologiczne w południowej Albanii przy granicy z Grecją, od 1992 roku wpisane na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO. Wykopaliska znajdują się na półwyspie pomiędzy wybrzeżem wyspy Korfu a jeziorem Butrint i według legend zostały założone przez uciekinierów z Troi. W Butrint odkryto resztki murów obronnych, starożytny amfiteatr z III wieku p.n.e., ruiny domów i baptysterium z VII wieku. Zachowały się tu też ruiny łaźni rzymskich i kaplicy z V wieku. Istnieją tu również pozostałości XIV-wiecznego zamku weneckiego.

Kruja - Malowniczo położone miasteczko na wzgórzu, 20 km od Tirany, w XV wieku będące centrum oporu przeciwko inwazji osmańskiej, na czele którego stał bohater narodowy Albanii Skandenberg. Charakterystyczna, górująca nad miastem warownia jest dla Albańczyków skarbem narodowym. W zamku działa muzeum Skanderberga. Kruja to także najbardziej znany w Albanii targ.

Szkodra - To największy ośrodek gospodarczy i kulturalny w północnej części Albanii. Szkodra położona jest nad rzeką Buna, obok brzegów Jeziora Szkoderskiego Miasto należało do Rzymian, Słowia, Bizancjum, Serbii, Wenecji, Turcji a od 1920 roku jest częścią Albanii. Warto zobaczyć Muzeum Historyczne, którego kolekcja w połączeniu ze zwiedzaniem malowniczo położonego zamku Rozafa najlepiej obrazuje dzieje regionu. O wpływach włoskich świadczy tzw. „włoska uliczka” z rzędem piętrowych kamieniczek, z ozdobnymi fasadami przypominającymi włoski neorenesans. Władze miasta odrestaurowały i wyłączyły deptak z ruchu kołowego, czyniąc go jednocześnie reprezentacyjną ulicą miasta pełną ogródków kawiarnianych i knajpek. Można także odwiedzić Ołowiany Meczet z XVIII w., który jest najstarszą zachowaną świątynią muzułmańską, ruiny katedry św. Szczepana oraz zabytkową studnię pochodząca z czasów tureckich.

Tirana - Tirana jest stosunkowo młodym miastem, założonym w 1614 r. przez Sulejmana Paszę. Miasto nie osiągało większego znaczenia gospodarczego aż do roku 1920, kiedy stało się stolicą niepodległej Albanii, gdyż poprzednia stolica port Durres narażony był na inwazje ze strony morza.. Miasto leży w połowie kraju. Duży wpływ na wygląd Tirany mieli Włosi, od których Albania w początkach XX w. była uzależniona.
Tirana to najważniejsze polityczne i gospodarcze centrum kraju. W centrum można dostrzec kilka ciekawych miejsc, mimo że miasto nie posiada wielu zabytków. Najbardziej reprezentatywnym miejscem stolicy jest Plac Skanderbega, przy którym znajdują się: Wieża Zegarowa, meczet Ethem Beja z XVIII w., Muzeum Historyczne, Teatr Opery i Baletu, Biblioteka Narodowa oraz konny pomnik narodowego bohatera Skanderberga. W centrum znajduje się też budynek Międzynarodowego Centrum Kultury – budowla przypominająca piramidę została wybudowana z przeznaczeniem na mauzoleum Envera Hodży. Warto także poświęcić czas na dłuższy spacer, by dotrzeć do Parku Młodzieży, gdzie znajdują się kompleksy rekreacyjne, amfiteatr, obiekty sportowe oraz sztuczne jezioro. Miasto nieustannie zmienia się na lepsze i coraz bardziej przypomina europejskie metropolie.

Przejdź: Na górę