801 022 344
22 247 27 57

Gabon

Republika Gabonu to państwo leżące w środkowo-zachodniej Afryce, na Równiku, u wybrzeży Oceanu Atlantyckiego. Kraj graniczy na północnym zachodzie z Gwineą Równikową, na północy z Kamerunem, na wschodzie i południu z Republiką Konga, a na zachodzie kraj oblewają wody Oceanu Atlantyckiego.
Dzięki niewielkiej liczbie ludności oraz bogatym zasobom ropy naftowej, rud manganu, rudy żelaza, uranu i gazu ziemnego, Gabon stał się jednym z najbogatszych i stabilnych politycznie krajów Afryki.
Główną atrakcją turystyczną Republiki Gabonu są parki narodowe, które zajmują 30 tys. km² (obszar w przybliżeniu równy Belgii). 80 % powierzchni kraju pokrywają lasy, w których ok. 20% gatunków roślin nie występuje nigdzie indziej na ziemi. Lasy równikowe dają schronienie m.in.: gorylom i szympansom. Oprócz bogatej fauny i flory lasy kryją wspaniałe wodospady, jaskinie i osady pigmejów - myśliwych i przodków prawdopodobnie pierwszych mieszkańców tego rejonu. Turyści, których znużą wędrówki po dżungli czy safari w jednym z trzynastu parków narodowych mogą odpocząć w wybranym przez siebie luksusowym kurorcie nad ciepłymi, błękitnymi wodami oceanu. Niedaleko brzegu można zobaczyć m.in.: pływające delfiny, humbaki czy orki.
Stolica: Libreville
Powierzchnia kraju: 267.667 km2
Pierwszymi mieszkańcami Gabonu, byli prawdopodobnie Pigmeje, leśni myśliwi. W wieku XVI napływały tu rodziny ludów Bantu. W 1472 roku Gabon został odkryty przez żeglarzy portugalskich, jednak ten obszar ich nie zainteresował. Większe zainteresowanie Gabon wzbudzał wśród francuskich żeglarzy, którzy przypływali tu prowadząc z miejscowymi plemionami handel niewolnikami i kością słoniową. W roku 1886 rząd francuski wyznaczył gubernatora Gabonu, kraj stał się kolonią, dwa lata później został częścią Konga Francuskiego, a od 1910 roku wszedł w skład Francuskiej Afryki Równikowej. W 1946 roku Gabon stał się "zamorskim terytorium" Francji. 17 sierpnia 1960 roku została ogłoszona niepodległość Gabonu. Od 1997 roku kraj jest „niepodzielną, świecką, demokratyczną i społeczną" republiką. Głową państwa jest prezydent wybierany w wyborach powszechnych, co 7 lat. Pracami rządu kieruje premier. Władzę ustawodawczą sprawuje parlament. Konstytucja Gabonu gwarantuje niezawisłość władzy sądowniczej. Gaboński parlament złożony jest z 2 izb. W Zgromadzeniu Narodowym zasiada 120 deputowanych, z których 111 wybieranych jest w jednomandatowych okręgach wyborczych, a 9 mianowanych przez prezydenta. 91 członków Senatu wybierają władze lokalne. Kadencja parlamentu trwa 5 lat
Pod względem etnicznym kraj zamieszkują głównie ludy murzyńskie zaliczane do plemion grupy Bantu. Ponad 35% ogółu ludności stanowi plemię Fang, inne większe grupy to: Eschira - 25%, Mpongwe - 15% i Punu - 12%.
75% mieszkańców kraju stanowią chrześcijanie, 1% muzułmanie, a reszta to wyznawcy religii animistycznych.
Na terenie kraju obowiązuje zakaz fotografowania budynków administracji państwowej i obiektów wojskowych oraz portów lotniczych. Zaleca się unikanie fotografowania osób bez ich zgody (na prowincji bez zgody szefa wioski) oraz rynków lub zgrupowań osób. Za posiadanie i używanie narkotyków przewidziane są sankcje karne.
 

Dokumenty

Przy wjeździe do Gabonu obywateli polskich obowiązują wizy pobytowe i tranzytowe. Można je uzyskać w przedstawicielstwach dyplomatycznych Gabonu za granicą, np. w Berlinie ( http://www.botschaft-gabun.de ). Paszport powinien być ważny minimum 6 miesięcy od daty wydania wizy. Służby graniczne mogą żądać okazania biletu powrotnego, środków na utrzymanie, rezerwacji hotelu.

Klimat

Przy wjeździe do Gabonu obywateli polskich obowiązują wizy pobytowe i tranzytowe. Można je uzyskać w przedstawicielstwach dyplomatycznych Gabonu za granicą, np. w Berlinie ( http://www.botschaft-gabun.de ). Paszport powinien być ważny minimum 6 miesięcy od daty wydania wizy. Służby graniczne mogą żądać okazania biletu powrotnego, środków na utrzymanie, rezerwacji hotelu.

Język

Język urzędowy: francuski

W powszechnym użyciu są również języki grup etnicznych, zwłaszcza Fang, Esina czy Mbere.
 

Waluta

Frank Środkowoafrykańskiej Wspólnoty Walutowej (XAF),
1 XAF = 100 centymów
Monety są o nominałach: 1, 2, 5, 10, 25, 50, 100 i 500 franków CFA, a banknoty o nominałach: 50, 100, 500, 1 000, 5 000 i 10 000 franków CFA.

Ceny

Orientacyjne ceny w restauracji (2014r.)

Posiłek w średniej klasy restauracji ok. 20 000 XAF
Kanapka ok. 3 000 XAF
Piwo lokalne ok. 700XAF
Coca – Cola 0.33l ok. 950XAF
Woda 0,33l ok. 850XAF
 

Czas

UTC/GMT +1 godzina.
Gdy w Polsce obowiązuje czas letni to tu przestawiamy zegarki o godzinę do tyłu. W zimie nie ma różnicy pomiędzy naszym krajem a Gabonem.
Centralne położenie względem równika sprawia, że długość dnia w Gabonie nie zmienia się znacznie w trakcie roku, a dzień trwa ponad 12 godzin.

Napięcie

220V / 50 Hz;
Wtyczki: typ C - wtyczka bez uziemienia z dwoma okrągłymi bolcami. Stosowana w większości krajów Europy kontynentalnej.

Szczepienia

Wymagane jest szczepienie przeciw żółtej febrze. Zaleca się także szczepienia przeciw durowi brzusznemu, polio, wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B. Należy unikać spożywania żywności i napojów niewiadomego pochodzenia. Kąpiele, szczególnie w wodach stojących, mogą spowodować zarażenie bilharcjozą. Istnieje duże ryzyko zachorowania na malarię.
Przypominamy, że nabycie odporności po niektórych szczepieniach następuje po 2 - 4 tygodniach. Należy zaszczepić się odpowiednio wcześniej!
Listę placówek medycyny podróży oraz aktualne informacje i porady dla osób planujących egzotyczne podróże znajdą Państwo na stronie www.szczepienia.pl.
Służba zdrowia jest dość dobrze zorganizowana. Koszt wizyty lekarskiej to 25 EUR, dzień pobytu w szpitalu kosztuje ok. 100 EUR (bez dodatkowych świadczeń).

Kuchnia

Podstawowe produkty kuchni Gabonu to ryż, makaron, maniok, bataty oraz różnego rodzaju mięsa i ryby. Dodatkowo prawie wszędzie można kupić smaczne francuskie bagietki, które rozpowszechnili kolonizatorzy francuscy. Do najbardziej popularnych dań należą: Makaron z dodatkiem mięs i sosu np. z orzeszków pinii, smażony kurczak z orzeszkami ziemnymi serwowany z ryżem lub frytkami, wędzone lub grillowane ryby i owoce morza. Na deser zazwyczaj jada się owoce (głownie banany) lub ryż z masłem orzechowym. Z alkoholi polecamy piwo Regab. W miejscowościach turystycznych można zjeść dania kuchni francuskiej i azjatyckiej.

Brak placówki dyplomatycznej.

Państwo podlega kompetencji terytorialnej Ambasady RP w in Luanda (Angola).

Konsulat Honorowy Rzeczypospolitej Polskiej w Libreville

konsul honorowy: Andrzej Władysław Dębski (język konsula polski, francuski)
Gabon, Libreville, Batterie IV, BP 3278
Tel.: (00-241) 73-19-95 Tel. dyżurny: (00-241) 0756-6883; 0623-2749 (sprawy nagłe) Faks: (00-241) 73-60-97
cabinetdebski@hotmail.com

Libreville - stolica i największe miasto Gabonu, położona jest na północnym - zachodzie kraju, nad rzeką Gabon. W centrum miasta można zobaczyć nowoczesne biurowce, w których siedziby mają przedstawicielstwa zagranicznych firm, ambasady i instytucje państwowe. Generalnie centrum miasta jest nowoczesne, czyste i zadbane, zdecydowanie różni się od pozostałych dzielnic, które są znacznie biedniejsze i zaniedbane. W mieście warto zobaczyć Pałac Prezydencki, zbudowany w latach 70-tych XX wieku z włoskiego marmuru, Kościół "Saint Michel" z pięknymi rzeźbionymi kolumnami i Narodowe Muzeum Sztuki i Tradycji, które zawiera dużą kolekcję masek i lalek z robionych m.in. przez ludzi z plemion Tsogho, Fang, Kota, Sango, Obamba, Punu, Aduma. Warto również pospacerować promenadą nadmorską, przy której znajdują się restauracje serwujące dania kuchni międzynarodowej i lokalnej.
 
Park Narodowy Loango  - obejmuje 1550 km², położony jest na zachodnim wybrzeżu Afryki. Obszar parku obejmuje lasy deszczowe, laguny i liczącą około 100 km plażę. Na pięknych pustych piaszczystych plażach można spotkać hipopotamy, słonie, bawoły, pantery lamparty i goryle. Na plażę co roku wypełzają żółwie skórzaste by złożyć jaja, a niedaleko brzegu odbywają gody olbrzymie humbaki i orki. Z głębi lasu słychać śpiew ptaków lub odgłosy małp. To jedno z niewielu takich miejsc na świecie.
 
 Szpital Alberta Schweitzera - w Lambarene Albert Schweitzer zwany „człowiekiem renesansu” (był teologiem, duchownym luterańskim, filozofem, organistą, muzykologiem i lekarzem), w 1913 roku założył szpital, który do dziś jest wielkim centrum zdrowia. Aby utrzymać szpital Alberta Schweitzera odbywał podróże do Europy i USA dając koncerty, nagrywając płyty i wygłaszając odczyty w celu zdobywania funduszy. Ten niezwykły lekarz był wybitnym badaczem życia i twórczości Jana Sebastiana Bacha. Fundamentalne dzieło Schweitzera, monografia Jan Sebastian Bach z 1908 roku, przez cały wiek XX była punktem wyjścia dla kolejnych opracowań dorobku niemieckiego kompozytora. Za zasługi dla ludności Afryki ten wielki misjonarz i lekarz otrzymał w roku 1953 Pokojową Nagrodę Nobla. Jego ideą etyczną, którą realizował, było poszanowanie życia. Głosił, że cześć dla życia wymaga od człowieka szacunku, nie tylko wobec ludzi, ale także wobec zwierząt, a nawet roślin, zakazując ich bezmyślnego niszczenia.
 
Przejdź: Na górę